Blog

Ga terug naar al de posts.

Wildwaterweek 2016

Wat vooraf ging

Wat ooit begon met als een uitstap met 2 (Erwin & ik) naar de Alpen is de laatste jaren uitgegroeid tot een heuse Mokka wildwaterweek, aangevuld met een kleine Gentse delegatie.(Piet & Hans)
De bedoeling is het varen op rivieren van de klasse III en IV met eventueel een enkele uitschieter tot klasse V wat voor ons ook tot de mogelijkheden behoort op voorwaarde dat de waterstanden laag genoeg zijn
De voorgaande jaren werd er zo al gevaren in Corsica, Oostenrijk en de Franse Alpen met vorig jaar als hoogtepunt de bevaring van de Verdon kloof, dit jaar viel de keuze op Piëmonte Italië.
Daar gingen we de Sesia en enkele van haar zijrivieren bedwingen.
Gedurende zowat heel het voorjaar waren de waterstanden daar laag, om dan één week op voorhand pijlsnel de hoogte in te schieten.
Even sloeg de twijfel toe zouden de waterstanden niet te hoog zijn voor ons en moesten we niet uitwijken naar de Pyreneeën.
De volgende dagen werden de waterstanden en de weersvoorspelling ter plaatse aandachtig online op gevolgd, de waterstanden zakten en er werd vrij goed weer voorspeld, alles Ok dus om toch naar Piëmonte te trekken.

Dag 0

Op donderdag 2 juni werd de aanhangwagen, de camionet van de Cis en mijn wagen volgestouwd met materiaal als was het dat we definitief zouden emigreren.

Dag 1 kilometers

Op vrijdag vertrokken we (Piet, Hans, Cis, Pieter en Frank) dan om 7u aan het lokaal om via een ommetje langs Olmen waar we de Guy en Erik moesten oppikken koers te zetten naar Piëmonte.
In Olmen kregen we nog een extra omweg aangesmeerd wegens u leest het goed een overstroming.
Ook hier bij ons dus water genoeg maar helaas voor ons TE PLAT.
Met de nodige files onderweg door oa nog een overstroming kwamen we uiteindelijk pas om 21u op de camping in Italië aan, even ons snel aanmelden in de receptie, en tevens restaurant van de camping.
Of we nog wilden eten, wat denk je, ja hoor, het is echter nog te druk in het restaurant en we kunnen pas komen eten om 22u.
Tijd genoeg dus om eerst nog de tenten op te zetten, net als de tenten recht staan worden we getrakteerd op een stevige regenbui, als we dan uiteindelijk gaan eten is het ondertussen bijna 23u, geen probleem echter in het restaurant om nog te bestellen want Italiaans openingsuren zo blijkt.
Na een lange dag reizen en enkele overheerlijke pizza's was het voor de meesten onder ons al snel tijd om onder de wol te kruipen.

Dag 2 Sesia

Tijd om eindelijk eens te gaan varen, daar wij niet echt gewoon zijn om op regelmatige basis het wat zwaardere wildwater te bedwingen wordt er traditioneel op de eerste dag gekozen voor een wat makkelijker traject.
Vandaag dus de beneden Sesia WW II tot IV volgens de beschrijving waterstand 82cm op de peilschaal van Campertogno wat overeen komt met een middelmatige waterstand.
Al direct na de start ondervinden we dat een middelmatige waterstand voor ons zo wat het zelfde wil zeggen als hoog of zoals ze zeggen 't is een beek met veel push.
Zowat het hele traject is een aaneenschakeling van grote golfpassages waardoor we met zijn allen direct goed wakker zijn, alles kan en wordt echter op zicht gevaren tot we aan één lange passage WW IV aankomen, uitstappen geblazen dus en verkennen.
Al snel blijkt dat er op het einde van de passage bij deze waterstand een vieze wals zit waarin je mogelijk kan blijven hangen, beveiligen geblazen dus, alleen hoe geraak je op die plaats om een koord te zetten?
Ik zag dergelijke versnelling de eerste dag niet echt zitten dus nam ik het maar op mij om deze passage te beveiligen wat ook meteen inhield dat ik later niet meer omhoog kon om hem alsnog na de rest te varen, maar geen probleem daar mee.
Eens ik de beveiliging opgezet had was het tijd voor de Pieter om als proefkonijn te fungeren, hij kwam er echter zonder al te veel problemen doorheen en bleef alleen in de afsluitende wals even hangen om er dan zonder al te veel problemen doorheen te spoelen.

Het sein dus voor de rest om ook te varen, ook zij kwamen er zonder problemen doorheen en al snel kwamen wij bij het eindpunt.
In de loop van de avond worden we nog vergezeld van een stevig onweer kwestie van het waterpeil in de Sesia voldoende hoog te houden.

Dag 3 Sesia

Na dat we op zaterdag al gemerkt hadden dat de waterstanden niet te onderschatten waren werd er vandaag gekozen voor de boven Sesia eveneens een traject WW III-IV, de waterstand is dezelfde als de dag er voor en we weten dus dat het weer goed vooruit zal gaan.
Onmiddellijk na de start valt er al een passage WW IV te bedwingen wat een manier om wakker te worden.
Onmiddellijk ook het sein voor Hans om een te testen hoe fris het water wel niet is.
Eens terug in zijn boot werd er verder gevaren, in Capmertogno is er een leuk speelstuk waar het over surfen nog eens duchtig geoefend word.
Verder was de Sesia ook hier één aaneenschakeling van stevige golfpassages.
Het eindpunt vandaag lag bij de kloof in Piode, de ingangssprong zag er bij deze waterstand op zijn zachts gezegd niet echt uitnodigend uit en we beslissen om deze toch maar niet te doen, dat we niet de enige zijn die er zo over denken blijkt als een bende Engelsen later ook besluit om voor dit stuk te passen en over draagt.
Omkleden na het varen doen we in de stilaan onvermijdelijke regen.
Eigenlijk hadden we gehoopt dat de waterpeilen zouden gaan zakken om dan enkele van de zwaardere zijbeken te kunnen varen met een laag niveau, door de regelmatige regenbuien was dit echter nog steeds niet het geval, gaan kijken naar een van de bekendste trajecten van de omgeving kan echter altijd en zo kwamen we uiteindelijk aan de zeer bekende sprong op de Egua terecht om daar onmiddellijk te besluiten dat we bij de huidige waterstanden ook hiervoor best passen.

Dag 4 Sesia

Vandaag staat de midden Sesia op het programma, door de aanhoudende hogere waterstanden dragen ook wij de kloof in Piode om en stappen onmiddellijk hierna in.
Het niveau zou ook in dit stuk III-IV moeten zijn, al snel blijkt dit stuk toch wel nog wat steviger te zijn als de voorgaande dagen
Guy demonstreert als een volleerd rodeo vaarder een looping helaas voor hem niet voor de camera en Cis begint aan de uitbreiding van zijn collectie streepjes.
Het grootste deel van de rivier is echter wel vanuit de kajak te verkennen tot er opeens een sprong van een kleine 2 meter voor mijn neus opduikt, de hele rivier perst zich hier door een opening van een goede 3 meter waardoor er hier een wel hele stevige stroming staat.
Ik slaag er in om een klein keerwater te nemen vlak boven de sprong snel uit te stappen, ook Erik slaagt hier nog in maar Piet en Hans duiken naar beneden, zonder veel problemen echter
De beveiliging wordt goed opgezet en uiteindelijk vaar iedereen deze sprong zonder veel problemen.
Guy zorgt hier nogmaals voor de nodige show door het keerwater onmiddellijk onder de sprong te nemen (chanske), het uit het keerwater varen blijkt echter wel niet zo simpel, met de nodige hulp echter lukt het uiteindelijk dan toch en kunnen we onze trip verder zetten.
In Scopa zitten er op dit stuk vlak achter elkaar 2 stevige passages, de éérste wordt door iedereen zonder veel problemen gevaren.
Op de 2é passage ziet Erik een rotswand opeens wel heel dicht bij komen, krijgt een déjà vu gevoel met de Ubaye van vorig jaar en verdiend zijn éérste streepje.
Stuntman Guy krijgt niet genoeg van zijn looping kunsten en perst er nog eens eentje uit, gelukkig voor hem nu wel voor de camera.

Daar we voor het varen nog boodschappen moesten, en ze in dit deel van Italië maar alle 20 km een supermarkt neer poten en in alle 100meter weg 2 bochten leggen was het ondertussen al best laat en besluiten we hier te stoppen.
Bij het eten wordt overlegd welke trajecten er bij de huidige aanhoudende hoge waterstanden nog binnen onze mogelijkheden liggen en wat we nog kunnen varen.
Wij besluiten al snel dat dit niet genoeg is om ons nog de rest van de week bezig te houden en beslissen om de volgende dag het kamp op te breken en te verplaatsen richting Ticino waar we bij een vroegere trip een camping ontdekt hebben met een wel heel knap uitzicht op het Lago Magiore.
Varen zullen we doen in Zwitserlanden, Kamperen in Italië, dit is al snel de helft goedkoper t.o.v. Zwitserland.

Dag 5, 7 juni

's morgens op breken van het kamp, alvorens door te rijden naar het Lago Magiore besluiten we toch om nog maar eens naar de sprong op de Egua te gaan kijken, de verleiding is nu eenmaal te groot. en we zijn niet elke week in de omgeving.
En ja hoor het heeft de vorige dag minder geregend en de beek is voldoende gezakt om deze sprong op een veilige manier te varen en al snel staan we klaar voor een stevig kik.
Guy blaakt na zijn rodeokunsten van de vorige dag van het zelf vertrouwen en vind de tijd gekomen om als eerste het proefkonijn te spelen.

Na het opzetten van de nodige beveiliging vertrekt hij voor een sprong in het diepe waar hij zonder probleem door komt en al snel volgt dan ook de rest.
Cis die aanvankelijk niet ging varen kan uiteindelijk ook niet aan de verleiding weerstaan en zit enige tijd later ook in zijn boot om zich in de afgrond te storten.
De rest van ons vaart een 2é keer behalve.........Guy, deze is verdwenen en staat alweer boven, hij gaat een derde keer en zoals dat gaat, derde keer goede keer en eindelijk mag ook hij zijn streepje trekken.
Na deze escapade is het tijd om verder te trekken richting Ticino.

Dag 6 8 juni Moesa

45m³/sec op de peilschaal van Lumino.
Vandaag staat de Moesa op het programma WWIV-V op het bovenste stuk, het water hier komt vanaf een stuwdam waardoor er op de Moesa in principe het jaar rond een vrij regelmatige waterstand is, echter ook In Ticino hebben ze hun voorraad regen gekregen de laatste tijde en het niveau staat hier ook best hoog.
Er zijn niet genoeg kandidaten voor het bovenste stuk en we besluiten iets lager in te stappen een vergissing zo blijkt, vergeleken met de vorige dagen is dit een saai stuk.
Toch verdient Guy zijn 2é streepje, ja ook op een saai stuk moet men zijn aandacht bij de rivier houden hé.

Dag7 9 juni Verzasca

14m³/sec op de peilschaal van Lavertezzo
Na de teleurstellende dag van gisteren rijden we vandaag naar de Verzasca, in 2011 waren we al eens hier voor de bevaring van het bovenstuk, nog steeds onder de indruk van de omgeving en van het zuivere water, je kijkt hier op de rustige stukken enkele meters diep tot op de bodem als ware het water in een zwembad.
Eenmaal aangekomen blijkt de waterstand te laag voor de bevaring van het bovenstuk, dan maar uitwijken naar het middenstuk moeilijkheidsgraad WW V, maar zoals reeds gezegd een lage waterstand en daardoor binnen onze mogelijkheden.
Al snel waren we ingestapt en waren we onderweeg, op een WW V stuk moet er uiteraard veel meer uitgestapt worden om te verkennen en als je dit telkens met zijn allen wil doen kost dit enorm veel tijd.
Hierdoor schoten we op het eerste stuk niet echt vlot op, wij zijn dit soort beken dan ook niet gewoon bij ons.
Alles werd echter veilig en zonder al te veel moeilijkheden gevaren en naarmate de dag vorderde kregen we de smaak te pakken werd er slechts telkens door 2 mensen uitgestapt en aanwijzigingen gegeven hoe de rest moest varen, uiteraard moet je dan wel op elkaar kunnen vertrouwen
Eenmaal de anderen beneden stapten zij uit namen de beveiliging over zodat ook de eerste verkenners op een veilige manier konden varen.

Op deze manier werd dit traject naar mijn gevoel het mooiste van de hele week, na afloop alleen lachende gezichten, alleen dat al verdient een Zwitsers biertje.

Dag 8 Toce

84cm op de peilschaal van Domodosola
Na 2 dagen Zwitserland was de laatste dag alweer aangebroken, ditmaal werd er gekozen voor een traject op de Toce in Italië geklasseerd als WW IV met één passage V.
Volgens de peilschaal had deze rivier een middelmatige tot hoge waterstand.
Eenmaal aangekomen leek dit allemaal nog wel mee te vallen, wat wel opviel was dat de oevers aan het vertrek begroeid waren met een haast ondoordringbaar struikgewas.
We zouden vandaag maar met 4 varen (Pieter,Hans, Piet en Ikzelf).
Al snel na het vertrek werd duidelijk dat de waterstand hoger was dan we aanvankelijk ingeschat hadden, hierdoor was er veel waterdruk op de rivier.
Bijkomend waren de rotsen op de oever spekglad en was het door het struikgewas op de oever zeer moeilijk om uit te stappen te verkennen en te beveiligen.
Wat je in die omstandigheden niet wil hebben gebeurd dan toch en Piet moet op zijn beurt zwemmen.
Piet was al snel in veiligheid, zijn boot echter spoelde een eind door om dan te stranden in het midden van de rivier onbereikbaar op een grote rots.
Tegen de tijd dat we een plan hadden om deze op die plaats te recupereren spoelde hij een eind door en konden we opnieuw beginnen met een poging om zijn kajak te pakken te krijgen.
Een eind verder spoelde de boor weer aan zouden we nog een poging wagen, we waren echter niet snel genoeg en tegen de tijd dat we uit gestapt waren was de kajak van Piet alweer weg.
Ditmaal spoelde hij in een WW V stuk, om veiligheidsredenen werd besloten om de achtervolging via het water te staken.
Wij zouden hem wel opsporen vanaf de oever, een quasi onmogelijke taak zo bleek.
Uiteindelijk werd de kajak niet meer terug gevonden wat wel een einde in mineur betekende van een prachtige week.

Dag 9 terug naar huis.

Hier valt niet veel over te zeggen we vertrokken omstreeks 7u huiswaarts, de terugreis verliep een pak beter dan de heenreis en we waren omstreeks 18u30 reeds terug aan de club met een heleboel mooie herinneringen en ruim voldoende tijd om als eens na te denken waar we volgend jaar naartoe willen.
De beste WW groetjes
Frank


  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Kik Boxing

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Kik Boxing

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.