Blog

Ga terug naar al de posts.

Wildwater week Frankrijk, Verdonkloof, 21-29

Jaarlijks doet MoKKa (Molse Kano en Kajak Club) een wildwaterweek.  Zo zijn we al in Corsica, Oostenrijk, … geweest.  Dit jaar stonden de 'Seealpen' , de Alpen in het zuiden van Frankrijk, op het programma.  Met als hoofddoel  'le gorges de Verdon'.  Bij menig wildwater kajakker een droom.

De Gorges du Verdon of de Grand Canyon du Verdon is een kloof op de grens van de departementen Var en Alpes-de-Haute-Provence in het zuiden van Frankrijk. Het is na de Tara River Canyon in Montenegro, de grootste kloof in Europa,  door de rivier 'de Verdon' over een lengte van 25 km uitgesleten.

Enkele dagen voor het vertrek,  krijgen we bevestiging dat er 15m³/sec water gelost wordt.  Het water komt immers uit 'le Barrage de Chaudanne'.  Onze plannen om, wegens te weinig water op de andere rivieren in de regio, uit te wijken worden onmiddellijk opgeborgen.  Verdomme Verdon, wij komen eraan!

2 dagen invaren op het stuk van het stuwmeer tot aan de ingang van de kloof (klasse 2-3)  is ruim voldoende.  

Vanop 'le point Subliem' heb je een prachig uitzicht op de ingang van de kloof.

Dag 3.  Eindelijk de kloof.

Afsrpaak met onze gidsen om 9u30.  Het is anderhalf uur rijden van onze camping tot aan het vertrek, dus op tijd opstaan.

We zijn met 9, dus 2 gidsen leek ons voldoende.  Er was spontaan een 3de gids meegkomen, omdat het zo plezant is J.  Achteraf bekeken, geen overbodige luxe.  De Verdon is gekend voor zijn vele sifons en onderspoelingen.  Het is ook 28km varen, dus zonder gids haal je dit niet in een dag.

Onderweg al wat uitleg gekregen van de gidsen.  Passages met benamingen zoals 'de Guillotine', 'little Niagra' en 'Imbut (zonder uitgang)' geven niet echt vertrouwen.

Het eerste stuk is sterk verblokt met enkele mooie sprongetjes.  dankzij de gidsen moeten we niet uitstappen en varen we, na wat instructies, bijna blindelings de verschillende passages (III+).  Mits enkele eskimorollen komen we hier allemaal heelhuids door en kan de sfeer niet meer stuk.  We spotten hoog in de lucht enkele vaalgieren, hopelijk zijn die daar niet voor ons.

Nu valt het enkele km stil.  Geen tijd te verliezen, dus toch maar door peddelen en genieten van de natuurpracht. 
 Op dit stuk komt de 'Artuby' bij in de Verdon.  Een zijuitstap die je zeker moet varen.  Rustig water met smalle doorgangen. Je kan hier normaal 20m diep zien, kijk je omhoog dan zie je wanden van 600m hoog.  Hier wordt een mens stil van.

 Dan komt het echte werk, de Passerelle een moeilijke passage (IV) met onderspoeling,  gelijk gevolgd door een stroomversnelling met sifons.  Er zijn 2 routes om dit te bevaren.  Al vinden sommigen onder ons toch nog (ongewild) een andere weg.  De hoofdstroom gaat hier vol onder een onderspoelde rots door.  Juiste keerwaters nemen, traverseren van de hoofdstroom en we komen er met zijn allen zonder problemen door.

Daarna komt nog een sterk verblokt stuk, van de wanden wegblijven is hier de boodschap want deze zijn stevig onderspoeld.

De kloof wordt smaller met enkele stevige versnellingen, kwestie van wakker te blijven.

De gidsen houden er een stevig tempo in, het is dan ook een hele afstand die we nog moeten afleggen.

Ondertussen is het 13u30.  Wetend dat het zwaarste nog moet komen is het hoog tijd om onze reserves wat aan te vullen.  Er wordt gestopt op een kiezelstrandje om even te rusten en ons middagmaal te nuttigen.

Dan volgt 'de Stix'.  De ingang van de eerste grot.  De invaart heeft een sterke wals (IV) en de rechterwand is onderspoeld.  Eentje beslist om hier over te dragen.  Een andere gaat om en moet uit zijn bootje.  Gelukkig hebben de gidsen alles goed onder controle en zijn er genoeg werptouwen voorzien, zodat de zwemmer zonder problemen aan de kant getrokken wordt.  Echter zijn bootje heeft minder geluk.  Dit wordt door de onderspoeling onder de wand getrokken.  Nog even komt het terug piepen maar daarnaa zien we het bootje niet meer terug.  Hopelijk komt het bij een lagere waterstand terug boven water.  Dus als iemand een Prijon Creecker met MOKKA stikker tegen komt mag hij het laten weten J. Voor Guy volgt een stevige klim uit de kloof, gelukkig is hier juist een wandelweggetje en komt hij veilig  boven. 

Na de “Styx” volgt de invaart van de “Imbut”, de tweede grot.

Volgens de beschrijving  is de invaartwals iets minder zwaar als die van de “Styx”, maar dat zien wij toch anders.  Er staat een sterke stroming langs de rotswand.  Links ligt een groot rotsblok welke volledig onderspoeld is.  Misschien een beetje schrik van dit gegeven, normaal komem we vlot over zo een stroming, maar nu blijkt dit ineens een stuk moeilijker.  Piet komt efkes in de problemen, komt nog net naast de rots en wordt dan tegen de wand geduwd met een natte broek als gevolg.  Pittig detail, Piet grijpt het werptouw en moet dan van de gidsen wachten …. .  Zijn bootje passeert terug en Piet wordt samen met zijn bootje naar de kant getrokken.  Schoon zicht, werptouw en peddel in de ene hand, boot in de andere.  Cis wordt ook nog nat.  Achter het rotsblok lag een kanjer van een paddenstoel, immers al het water komt hier terug boven.  Cis dacht te rap dat het gedaan was en gaat hier om, geen druk op de peddel, dus zwemmen.  Verdomde paddestoelen.  Enige goede paddestoel is die in de pan.
Imbut = zonder uitgang.  Dus om buiten te geraken moeten we klimmen.

In het haldonker uitstappen en over een rotsdrempel heen klauteren en door een smalle doorgang een diepe poel in springen of himalaya start.

Wij kozen allen voor het laatste, geweldig !

Dan volgt het meest afgelegen en ontoegankelijkste deel van de kloof (II).

Als de moeilijkheden toenemen (III-IV) en de rivier in een bocht naar links in een smalle kloof verdwijnt, moeten we uitstappen op de rechter oever en een tweetal onbevaarbare sifons omdragen. Hierna gaat het sportief verder met een uitschiter naar IV+.

Hier wordt het eskimorollen nog stevig geoefend.  Gelukkig krijgt Frank hier wat hulp, een zwempartijtje was hem anders zeker gegund.

Daarna gaat het rustig verder en komen we uit op het meer.  Nog een 4 km peddelen en we zijn er.

28km,  7 uur op het water, stik kapot maar voldaan.  En trots, heel trots, we hebben de verdonkloof gevaren !!!!  Dit komt in hoofdletters in ons archief.

We hebben de week nog vol gemaakt met onder andere de Ubaye en de Guil.  Vooral de laatste ook een zeker aanrader.



meer foto's:  

verdon dag 1: klik hier
verdon dag 2: klik hier
verdonkloof dag 3: klik hier
verdonkloof te voet: klik hier
ubaye  klik hier
de Var, de rode kloof : klik hier
Guil : klik hier

  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Kik Boxing

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Kik Boxing

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.

  • Lorem Ipsum
    Spinning

    Lorem ipsum dolor
    sit amet, consectetuer.